RT @irisdiamant: Leuk! @IRISDIAMANT in n

RT @irisdiamant: Leuk! @IRISDIAMANT in november editie @DBBruist Magazine vermeld in colofon als projectstyliste.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

iets is belangrijk

dag trouwe lezer.

Ik neem aan dat je dat bent, want je komt hier zonder dat ik deze post aankondig op twitter.

En ik neem aan dat hier niet zoveel goede zoekwoorden in zitten zodat je hier waarschijnlijk ook niet via google komt.

Ik ben verhuisd (ja ondanks het fokschaap is dat met een d, die eind-s die ook in het fokschaap zit, is in het het hele werkwoord namelijk een z: verhuizen, en die z zit weer niet in het fokschaap. lastig hoor, Nederlands).

Ik heb een domein cadeau gekregen van een hele grote lieverd.

Mooi he? Dat iemand dat zo maar doet. Word ik warm van. Dat soort dingen zijn belangrijk.

Ik ben nu te vinden op www.jacobjanvoerman.nl

Helemaal onderaan kun je weer je mailadres opgeven om het nieuwe blog te volgen

Alles blijft hier nog wel even staan, maar vanaf morgen post ik alleen nog daar. Ik zou het leuk vinden als je mee kwam.

Tot daar.

Geplaatst in Uncategorized | 13 reacties

niets is belangrijk

mijn groot geluk.

ik wordt hier stil.

hier dringt geen buitenwereld door

hier is absoluut niets belangrijker dan . . .

schaapje, varkentje en bloemen

geen grote woorden dus nu, gewoon even mee kijken

 

Geplaatst in huis tuin en keuken | Een reactie plaatsen

bewust onbekwaam, levenslessen van Jacob Jan deel 4

ondertiteling via “CC” onderin de balk.

Geplaatst in vlog | 3 reacties

zonder titel

Mijn geluk van nu

is beseffen.

Alsof een achtste zintuig

verborgen lades open trekt.

Met daarin, verrassend genoeg

allemaal oude spulletjes.

Zo ook een paar

vergeten verlangens

die direct versmelten

met dit heldere licht.

Geplaatst in verdicht | Een reactie plaatsen

leren leven met Tinnitus

Die term is vreselijk. Die moet je nooit gebruiken. Dat is iemand afschepen: ‘leer er maar mee leven’.

En toch is het waar je voor staat als je Tinnitus hebt.

En het is waar ik voor sta sinds ik een ‘lotgenoten’groep begeleid. Andere mensen helpen met een manier zoeken om er meet te leven. Want het gaat niet weg. Nooit.

Ik was erg blij toen ik door mijn collega gevraagd werd om deze groep mee te begeleiden. “Jij bent ervaringsdeskundige. Dat is meerwaarde.”

Tegelijk vond ik het spannend. Want ík weet wel hoe ik er mee om kan gaan, maar dat is iets wat je niet zo maar even aan een ander leert.

Daarom was ik gisteren erg gelukkig.

De groep had een week eerder tips uitgewisseld. (op post it’s schrijven , op een poster plakken en dan bespreken). Ik had toen een post-it geschreven met: “er naar luisteren”. Dat maakte mensen nieuwsgierig. Toen kon ik uitleggen hoe ik dat deed. (dat weekend besloot ik daar meteen maar  een filmpje van te maken).

De deelnemers kozen allemaal 1 tip om uit te proberen. Twee er van kozen die van mij. Juist omdat die voor hen zo vreemd was.

(Nou gaat het er niet om dat die tip van mij was. In een eerdere groep was deze tip door een van de deelnemers zelf ingebracht. Maar hij ontbrak nu. Het gaat er om dat ik twijfelde of ik deze ‘er in zou gooien’. Dat heeft te maken met de dubbelrol die ik heb als ervaringsdeskundige en als begeleider. Geen oplossingen opdringen)

En toen gebeurde het !

Gisteren kwam de groep weer bij elkaar en besprak wat de tips hadden opgeleverd.

De twee deelnemers gaven aan dat de tip gewerkt had! Een er van had er zelfs een orkestje van gemaakt. (Synchronicity? ik had op youtube een concert geplaatst!) Ze was in slaap gevallen tijdens het luisteren.

Daar werd ik dus zo maar even heel gelukkig van !

Ben nog een beetje aan het uitzoeken wat ik waar neer zet. Ik heb hier ook over geschreven op mijn andere site. hier staat dat ingedikte verhaal

Geplaatst in open en bloot | 1 reactie

de leuk en last van leren

Jambé spelen, voor het eerst. Compleet groentje.

Drie verschillende klanken. En dan daarmee een basis ritme spelen.

doem dada doem slap

Oja, zo gaat leren. Heel geconcentreerd, foutje, oh nee anders. weer denken. hoe zat het ook al weer.

Die fase. Die lastige fase. Je hoofd er bij houden, anders gaat het fout. Nog geen automatisme. Onwennig.

En dan heel even voelen hoe het is als je het los kunt laten. Zomaar even in het ritme. Dan gaat alles stromen. Heerlijk. (ik ga na de vakantie door !)

Even maar, want dan komt mijn hoofd er weer tussen. Het hoort er gewoon bij, dat onwennige aan het begin.

Goed om te weten hoe dat voelt. Ik geef een cursus. Straks gaan mijn cursisten nieuwe dingen uit proberen. Goed om weer te beseffen hoe ongemakkelijk dat voelt in het begin. Die eerste keer iets nieuws proberen.

Dus ruimte geven voor fouten. Ruimte geven voor plezier. Inbouwen in de cursus (maakt notitie).

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties