10 dingen die ik heb leren zeggen sinds ik slechthorend ben

1. Dat laatste heb ik niet goed gehoord, wil je dat nog een keer zeggen?

2. Even dit afmaken, dan kan ik naar je luisteren.

3. Ik ben niet goed in het verstaan van namen, zou je het op willen schrijven?

4. Ik heb het weer niet verstaan, misschien helpt het als je het in andere woorden zegt.

5. Zou je met mij naar een andere plek willen gaan waar ik je beter kan verstaan?

6. Zullen we ruilen van plek? Dan kan ik je beter zien.

7. Kun je even wachten tot de grasmaaier/straaljager/…  voorbij is?

8. Ik kan je nu/hier niet verstaan, als het belangrijk is, kun je er dan nog een keer op terugkomen?

9. Vind je het goed als ik het gesprek afbreek? Ik kan me niet goed genoeg meer concentreren om je goed te volgen.

10. Ik vind het heel erg om te zeggen, maar ik heb het hele laatste stuk van je verhaal gemist.

Geplaatst in communicatie | 12 reacties

Hoe klinkt Tinnitus?

 
ondertiteling: klik op CC onder in de balk

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

perfectioneren van de imperfectie

Ik lig mijn leven lang al overhoop met mensen die mij vertellen hoe het hoort.

Ik weet niet hoe het hoort.

En ik werd er onzeker van om steeds geconfronteerd te worden met hoe ik het verkeerd deed.

Tegenwoordig heet het niet meer “hoe het hoort”  , maar “hoe het werkt”. En opnieuw werd ik daar onzeker van.

“Als ze het allemaal  zeggen dan zal het wel”, dacht ik dan.

En eindelijk vind ik dan vrede met mijn eigen manier. Ook als die minder goed werkt. Eigenwijs.

Ik las een artikel over iemand die mensen leert om perfect te presenteren. Ze schrijft dat ze nu ontdekt dat juist het losse, het eigene, het durven maken van fouten een presentatie zo goed maakt.

Dus als ik lang genoeg mijn onhandige zelf blijf kom ik vanzelf in de mode?

Is dat het?

Even een tip :

Dat eigene en onhandig zijn, is niet iets wat je er even bij doet omdat het goed in de markt ligt.

Blijf van mijn eigenheid af.

Vind je eigen eigenheid.

Trap niet in de valkuil om te gaan zoeken naar je authenticiteit. Die heb je al. Als je ophoudt met je best te doen.

Geplaatst in betweter | 7 reacties

Wat GOOGLE (nog?) niet begrijpt

De zoekmachine wordt slimmer, socialer.

En daar mee komen ze in een gekke race met de SEO experts.

Laat ik er even van uit gaan dat Google het beste voor ons wil: relevante informatie.

Dat doen ze met slimme algoritmes die gebruik maken van wat jij doet op het net. Zoekreslutaten op basis van wat jíj belangrijk vindt en niet wat de slimme SEO specialisten je voorschrijven.

De SEO experts gaan weer vrolijk aan de slag hoe ze hier weer hun voordeel uit halen. Het lijkt wel virusbouwers tegen viruskillers, die race.

De asymptoot van Google

In hun race om steeds dichter te komen bij wat de klant nu echt wil, doet google een greep naar het ongrijpbare.

Steeds slimmer algoritmes komen steeds dichter bij menselijk gedrag. Zoals in de wiskunde de asymptoot de rechte lijn is die steeds dichter in de buurt van de kromme lijn komt,

maar hem nooit nadert, ook al wordt het verschil nog zo klein!

En dat verschil wordt klein. Google heeft straks de techniek om ons beter te begrijpen dan wijzelf.

Straks weet Google jou te vertellen dat je weliswaar naar “Braking Bad” zit te kijken, maar dat jou lichaams-signalen aantonen dat je op dit moment veel meer in de stemming bent voor “Game of Thrones”.

Ik ga er nog steeds van uit dat ze dat met de beste bedoelingen doen.

Met Googles greep naar dat ongrijpbare, begrijpen ze ons steeds beter.

De vraag is niet eens meer: Hoe dicht bij kunnen ze komen? maar: Hoe dicht bij willen we dat ze komen?

Ik zou het een prettig idee vinden als blijkt dat er nog iets overblijft  dat google niet kan begrijpen.

Geen SEO meer?

En dat laatste stukje is wat het belangrijkste gaat worden.

Want alles wat in een algoritme te vangen is kan gekopieerd worden, en wórdt ook gekopieerd.

Mijn keuze zou dus niet zijn  om al je aandacht in SEO te stoppen. Dat is het deel van jou dat kopieerbaar is. Steek je energie in liever in dat waarin je anders bent.

En trap daar bij niet in deze valkuil:

De perfectionering van de imperfectie.


Geplaatst in betweter | 1 reactie

ik geniet na, dank jullie

Ik ben heel blij dat mijn filmpjes door veel mensen leuk gevonden worden.

Ik wist namelijk niet dat ik dat in mij had.

Ik wilde ooit wel heel graag dat ik dat in mij had.

Dat begon toen ik mijn eigen meester Brouwer zag optreden. Meester Brouwer was hoof van de lagere school en leraar van mijn 6e klas (groep 8). Hij maakte samen met leraren van andere scholen uit de nabijgelegen dorpen een toneelstuk in de Skâns, de schouwburg van Gorredijk.

Later ging ik vaak met mijn moeder mee naar de Lawei, de schouwburg van Drachten. Geweldig vond ik dat: toneel en theater. Mijn lievelings toneelgroep was “Theater” en mijn lievelings toneelspeler  Jean Declair. Een vriendin van mijn ouders was de zus van Wikke Jongsma, later meneer Harmsen, maar toen lid van  Theater. Ik mocht een keer een kijkje nemen in  de kleedkamer en was verkocht.

Ik zag in de Lawei ook de laatste 2 shows van Neerlands Hoop (interieur en code), en was verpletterd.

Toen ik een keer met flinke griep in bed lag hoorde ik de eerste solo show van Freek, en toen wist ik het zeker. Dat wil ik ook. Ik wist even zeker dat het nooit zou gebeuren.

Ik heb de volgende shows van Freek in Carré gezien en mij liefde werd er alleen maar groter door.

Later, veel later, heb ik het een keer geprobeerd. Een cursus cabaret. Samen met twee andere cursisten een zaaltje huren (het Steigertheater in Nijmegen), en een eenmalig optreden voor familie en vrienden.

Ik heb zelfs een keer meegedaan met de voorrondes van het camaretten festival. Meer omdat ik het mezelf niet zou vergeven als ik het nooit zou proberen, dan dat ik dacht dat ik ook maar de geringste kans zou maken om verder te komen.

Dat niet verder komen klopte. Ik stond stijf van de zenuwen. Ik voelde me lijfelijk beroerd. ik kwam  totaal niet uit de verf. Wel een hele fijne evaluatie gekregen, waarin ze op een mooie manier, en met veel respect, uit legden waarom het niet goed genoeg was. Pluim voor de organisatie dat ze zo veel moeite namen voor mijn dwaze poging. En een definitieve stop met pogen. Het was goed zo.

Nu vele jaren later.  Heb ik dat plezier op een andere manier terug gevonden. En wat een geweldig gevoel dat ik daar positieve reacties op krijg.

Bedankt allemaal.

Geplaatst in open en bloot | 1 reactie

Levenslessen van Jacob Jan deel 2

ondertiteling: op CC klikken (recht onder in de balk)

Dit is tevens een WOT. Kijk op de site van Karin Ramaker wat een WOT is

Geplaatst in vlog | 11 reacties

Levenslessen van Jacob Jan

ondertiteling door op CC te klikken (rechts in de onderste balk)

Geplaatst in betweter | 12 reacties

3 turven hoog

Die kleine ben ik. Bij opa (vervener) en oma Rhader in Nieuw Amsterdam.

Met mijn grote broer Peter. (met dank aan zijn archief)

PHOT

Foto op dinsdag, ook een initiatief van Karin Ramaker

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

van wie ik leer (1)

Van bijna iedereen.

Maar wat dan? Daar moet ik namen noemen.

@Ruudketelaar. Ik ken hem als twitteraar en blogger.

Ik leer van Ruud rechtlijnig te zijn met zijpaden. Hijzelf zal deze omschrijving wellicht te wazig vinden. Want Ruud houdt van helderheid.

En dat is wat ik van hem leer: helderheid. Staan voor wat je kunt. Duidelijk in wat je niet kunt. Zwart-wit, geen grijze toestanden.

Die duidelijkheid uit zich soms in ballorigheid, dwars zijn. Maar vergis je niet. Ruud is geen bolwerk met grote klippen er voor. Want als Ruud niet buigt, laat hij je wel weten waarom.  Hij zal je niet stuk laten lopen. Uit respect.

Dat respect past ook bij hem, spreekt uit zijn woorden. Op zijn blog en in zijn tweets. Betrokken ook, bij anderen. Attent.

Ruud laat zich kennen. En dat vind ik mooi. Steeds vaker geeft hij een inkijkje op zijn blog. Daarin lees ik dat hij erg naar zichzelf kijkt, onder de loep neemt. Zichzelf heel serieus neemt, en tegelijkertijd zichzelf relativeert.

Mens en rots. In zijn eigen stevige branding, want er gebeurt nog al wat in zijn leven (stevige erosie aan die rots). Ik heb respect voor hoe hij daar mee om gaat. Kracht en kwetsbaarheid samen. (Ja, ik houd van mensen met innerlijke tegenstrijdigheden).

Ik leer van Ruud dapper te zijn.

Ik leer dat stelligheid te combineren valt met kwetsbaarheid.

Ik leer dat je uitvoerig kunt schrijven, omwegen kunt maken, en dat toch weer uit komen op de juiste weg.

Ik leer dat er zoiets als blind vertrouwen bestaat, want dat doe ik hem.

Blog van Ruud Ketelaar

Waarom je Ruud moet lezen?

Omdat hij een mooi mens is, en op zijn blog niets anders is. (Ga er wel even voor zitten, het zijn vaak lange blogs)

(dit is het begin van een serie, vermoed ik, want er zijn nog zo veel anderen waar ik van leer)

Geplaatst in vriendschap | 4 reacties

Wat wil ik van jou?

bedankt!

Je hebt het al gegeven.

Gewoon een beetje aandacht . . .

om je te kunnen raken

en openheid . . .

zodat je mij kunt raken.

en tijd . . .

Geef me de tijd.

Want ik ben niet zo snel.

Er draait een hele wolk om me heen, waar je doorheen moet. Een wolk vol met gedachten, beelden, geluiden, gevoelens.

Als je daar doorheen komt, ben jij de kunstenaar die mijn wolk mee vorm geeft.

Ik wil jou in mijn wolk, en andersom wil ik vorm geven aan die van jou, desnoods onmerkbaar klein. Het hoeft geen “JJ was here!” te zijn.

Raken en geraakt worden.

Dat wil ik van jou,

en tijd,

om er echt te kunnen zijn.

 

 

Geplaatst in open en bloot | 7 reacties