Rita Verdonk en de nuance

Donderdag stond er een column van Rita Verdonk in de spits.

Nu vertrouw ik Rita Verdonk voor geen meter. Ik heb een groot vooroordeel tegen haar. Ik vermoed dat ze een grote opportunist is, die zichzelf belangrijker vindt dan haar boodschap.

Dus denk ik dat ze nu heel slim zit te wachten op het failliet van achtereenvolgens Geert Wilders en de SP, om dan de macht te grijpen. Duurt misschien nog even, maar komt geheid, want politiek=golfbeweging.

Daarom zit ze nu vast “slimme dingen” te roepen, zodat ze straks kan zeggen: “ik heb het altijd al gezegd”.

Maar iemand niet vertrouwen betekent niet dat je niet moet luisteren naar de boodschap.

Vooral niet omdat ik mijn eigen linkse sentimenten niet vertrouw.   

Haar boodschap gaat namelijk over het feit dat we nu moeten oppassen dat we niet dezelfde fouten maken met de Oost Europeanen als met de Marokkanen. Op tijd iets doen me de problemen dus, en niet wegkijken.

Ik vertrouw mijn redenen om deze boodschap niet te vertrouwen niet:

  • Het riekt naar wegzetten van een bevolkingsgroep.
  • Het riekt naar opruien.

Maar laat ik eens eerlijker en persoonlijker kijken naar waarom ik deze boodschap niet wil horen:

  • Het trekt aan mijn schuldgevoel: ik met mijn rotprobleempjes heb het makkelijker dan veel Oost Europeanen, dus wie ben ik om ze weg te sturen, of aan te klagen.
  • Ik heb er zelf niet rechtstreeks mee te maken, dus ik kan weg kijken van de problemen als die er zijn.
Ook mijn eigen “linkse” argumenten komen dus voort uit onderbuikgevoel.

Al die zaken maken het voor mij erg makkelijk om Rita’s boodschap af te serveren. Als ik dat op internet doe: genoeg mensen om me bij te staan.

En daarom wil ik dat niet doen. Vooral niet omdat we dan wéér alleen maar in twee kampen argumenten tegen elkaar aan blijven gooien.

Dus de kern van de boodschap wél serieus nemen, onderzoeken wat er van waar is. Welke problemen zijn er. En wat is een goede manier om daar wat aan te doen.

Niet ontkennen maar herkennen, erkennnen en verkennen. Met respect. Even voor de goede orde: respect is iets dat je geeft. Niet iets waar je om vraagt.

Daar komen we verder mee denk ik.

Dat is wat ik wil met het opzetten van mijn EN EN forum.

EN EN.  Naar beide standpunten goed luisteren. Uit beide standpunten de waarheden zoeken.

Ik ga dit artikel op het forum zetten. En hopen dat er een dialoog uit voort komt.

Dus reacties graag hier:

EN EN BLOGFORUM

Over jjvoerman

Jacob Jan Voerman. Leraar op de Vallei. Een school voor natuurlijk leren. Schrijver, verteller en theatermaker. Meer? Ik woon in Wijchen met mijn vrouw. Twee kinderen de deur uit, en twee nog lekker thuis. Ik ben een aantal jaar geleden slechthorend en uiteindelijk doof geworden. Ik hoor nu met een Cochleair Implantaat. Sinds zomer 2014 ben ik actief op de Democratische School de Vallei.
Dit bericht werd geplaatst in dialoog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s